Woven stoffen wurde woven út ketting- en ynslaggaren, en har opwekking fan statyske elektrisiteit is nau besibbe oan it glêstriedmateriaal en miljeuomstannichheden:
1. Fiber Gearstalling: Natuerlike fezels (katoen, linnen, wol) hawwe sterke focht absorption, maklik conduct charge, en sammelje bytsje statyske elektrisiteit; syntetyske fezels (polyester, nylon, ensfh.) Hawwe minne vochtopname, hege ferset, en behâlde maklik lading nei wriuwing. Neffens gegevens fan it *Textile Research Journal* (2020) kin de statyske spanning fan polyesterstof nei wriuwing mear dan 2000V berikke, wylst katoenstof normaal ûnder 500V is.
2. Ambient Feuchte: As de luchtvochtigheid ûnder 40% is, is it dreech foar in konduktyf wetterfilm te foarmjen op it glêstriedflak, wêrtroch it statyske effekt signifikant fersterket. Eksperiminten litte sjen (ferwizend nei ASTM D423-standert) dat as de fochtigens 60% berikt, de statyske spanning fan polyesterstof mei sawat 65% ôfnimt.
3. Friction Frequency: Rapid wriuwing (lykas as klean komt yn kontakt mei de stof wylst kuierjen) versnelt lading oerdracht. Dichtgeweven stoffen (lykas popeline en doek) binne mear gefoelich foar statyske elektrisiteit dan los weefde stoffen (lykas gaas) fanwegen har gruttere kontaktflak fan garen.
